DE KLUYT ENDE BUYTELINGEN

Dagboeknotities van Hasan Pacha

 

 

14 april 2018

Vandaag is het 72 jaar geleden. Mijn moeder baarde een zoon en mijn vader deed aangifte bij de lokale ambtenaar. Hasan. Dat er maar één s in mijn naam zit, was volgens mijn vader omdat de dubbele s hem te veel deed denken aan de vijand tijdens zijn mobilisatie bij het Engelse leger in de 2e wereldoorlog. Bovendien werd hij toen in de Belgische stad Hasselt krijgsgevangen gemaakt.

   Vandaag ben ik 72 jaar oud geworden, maar ik zie er nog net zo uit als 30 jaar geleden. Ik voel me gelukkig ook niet oud al vind ik mijn ogenschijnlijke leeftijdgenoten wel erg onbesuisd en impulsief. Veertigers dus. Maar die zijn tegenwoordig dan ook een stuk jeugdiger dan in de jaren 80 van de vorige eeuw. Klaarblijkelijk ben ik wel een oude knar.

   Dat ik lichamelijk de afgelopen decennia niet ben verouderd, is vast te danken aan de pillen die ik heb geslikt. Al dienden die een heel ander doel. Niettemin een aangename bijwerking.

 

 

 

Natuurlijk heb ik mijn geboorte niet bewust meegemaakt. De informatie daarover heb ik later ingewonnen (voor zover die kennis niet als een vanzelfsprekendheid met iedereen in mijn jeugd werd gedeeld) en vandaag aan dit papier toevertrouwd. Evenals veel andere gebeurtenissen in mijn leven. Wel heb ik gebruik gemaakt van oude aantekeningen en notitie van mijzelf en anderen om dit gefingeerde dagboek samen te stellen, maar het is dus geen spontaan journaal. Eerder een terugblik, al is dat een wat ongelukkige uitdrukking voor iemand die dit schrijft op het moment dat hij nog geboren moet worden.

 

 

 

DE REST IS NOG VERBORGEN IN DE CATACOMBEN VAN HET KALEIDOSKOPISCH KOMPAS, DE ARCHIEVEN VAN HET OUDHEIDKUNDIG INSTITUUT.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Kluyt is een bolwerk. Wie er niet thuishoort hoeft niet te proberen er binnen te dringen: men wil er geen Buytelingen.