DREAM A DAZZLING

Het repeteerverweer van Erik Hazepad

 

 

Muziek is in de eerste plaats een uitdrukking van verlangen. Het verlangen van schepper om de toehoorder te ontroeren, om het ‘mooi’ te vinden. Het verlangen naar maakbaarheid. Muziek is geluid dat door mensen wordt gemaakt. De intrinsieke maakbaarheid van muziek verhevigt het verlangen naar maakbaarheid. Vanaf de 2e helft van de 20e eeuw komt dat verlangen, wanhopiger dan ooit tevoren, tot uitdrukking in de rock ’n roll. Zolang er geen Nederlandse benaming van deze muzieksoort bestaat, zijn the lyrics  inalienably in English. De vocale boodschap betreft gewoonlijk het verlangen naar liefde. Zwartgallige en weemoedige uitbarstingen worden meer en meer ondersteund door harde ritmes (metal) en golvende harmonieën (symfonische rock). Commerciële belangen in de populaire muziek hebben het verlangen naar ontroering verdrongen door verlangen naar rijkdom en roem, aspecten van maakbaarheid bij uitstek. Het heeft de ontroering naar de achtergrond gedrongen, niet uitgeroeid.

 

 

Aware, aware my dream a dazzling

 

Speed of light

Speed of light                     STAGNATION

Speed of light

                                        Motion of melancholy

                                        Emotional constraint

 

Till future beats today my guardian angel holds

The sword of justice ramping raised to strike ere past

Beats yesterday

 

I’m a foster child, perhaps high-born

More plausible a trifling pawn

Tripping on colliding visions

         Of a troubled troubadour

A victim of some victory

In gloom alone ardour

See my rainbow orgy

Breaking through the hoar

By the time I dip my pencil

It has lost all of its colour

I am the ceiling, I am the floor

I am the key, I am the door

Behind which I am colossal

Invisible before the legendary tail spread out

My words remain obscure without

Without my crown a dazzling

Insignificant a dwarf

Easy to be overlooked

In ignorance ignored

Involuntarily incognito

A public secret yet

Extraordinarily out of proportion

Can’t tell head from tail no more!

I am the weft, I am the warp

I am a shipwreck on the shore

I am the failing commodore

Who struck the fatal chord

Beyond me lies the treasure

I’ve been trying to explore

The more ‘twas less than I was after:

To seize extravagance galore

 

 

                                              WORDS!

Don’t know what to say no more   WORDS!   No movement without music                                                                                                     WORDS!

                                                            Never approved my seclusion

MOTHER!                                           My delusions are worse

                                                         (who’s responsible for my birth?)

                                                                You were my Big Bang

        FATHER!                                               Extinct at last

                                                           (slackers never die out fast)

       

                                                        Adopted is something to be   

AM I ALONE TO BE FREE?                    Things go better with…

                                                                …out, out, out of the web

                                                      Into the glue, out of the black Into

                                                        the blue, I command myself

                                                                   To you…

 

I AM LOOKING FOR YOU                       Look at me, look at me

WHERE ARE YOU?                               I

                                                               am

                                                                        right

                                                                                   here

 

I share my dream a dazzling

 

Gourmandise

Banquet                             STARVATION

A treat

                                        Fixed emotion memory

                                        Frozen sigh of yore

 

Coagulated signs of what may come are

Death escaping, life embracing

Dazzling aloft

 

Still I’m a foundling, an orphan or

The child of unknown parents

They are still looking for

An arrow ‘cross the universe

A cross to mark the score

See my naked body

Gleaming through the gore

In excuse of my existence

I must die to be reborn

By the time the phoenix rises

It starts all over, evermore

I am the scabbard, I am the sword

I am the lady, I am the lord

Between me there’s no difference

Than there is ‘tween dying for

Something to live for and

Love I forbore to give

Apart I shall drift…

 

 

Schizofrenie is karakteristiek voor droefgeestige 20e eeuwse rockmuziek. Afgezien van het paradoxale streven om een zo groot mogelijk publiek deelgenoot te willen maken van persoonlijk leed dat men niemand toewenst, klinkt de jammerklacht van zelfmedelijden ook als een overwinningskreet. Dylan, Bowie, Townsend, Waters of Costello, ze zijn semantisch misschien interessant, op papier blijft het wat bloedeloos. Net als bij talloze collectieven domineert de vorm de inhoud. Zolang rijm en ritme van de vocalen maar naadloos aansluiten bij de hormonale samenklank van de gitaren, orgel, sax en drums. Rock ’n roll is emotie. Het is de wisselwerking tussen de schepper en zijn creatie, tussen de speler en zijn publiek, tussen de eenling en het establishment. Het is de ludieke revolte om een boze droom te beëindigen. Keer op keer op keer. Rock ’n roll is repeteerverweer.