DE PACHANOTEN

Het voltooide verleden in de toekomstige tijd

 

 

De hypothese van de aangeboren universele grammatica kan worden aangevuld met de hypothese van een aangeboren universeel tijdsbesef. In de loop van onze ontwikkeling komt dit tot uitdrukking in de taal. Eerst uitsluitend in de tegenwoordige tijd: Erik Hazepad is een adoptiekind. Kort daarna verwijzend naar de onmiddellijke toekomst: hij gaat zich dat niet aantrekken en het voltooide verleden: dat heeft hij zich voorgenomen.

   De meeste verhalenvertellers gebruiken de verleden tijd: Joachim Bolt ontvluchtte het gewelddadige milieu in Barbados als verstekelingetje aan boord van een schip naar Rotterdam. Zij prefereren de onvoltooide vorm omdat het, sterker dan de voltooide tijd, de suggestie wekt dat er nog van alles kan gebeuren.

   De voltooid tegenwoordige toekomstige tijd is in de Nederlandse taal ongebruikelijk: Annelies zal Joachim gevraagd hebben om terug te komen. We zeggen liever Annelies heeft Joachim gevraagd om terug te komen. Het hypothetische karakter van de toekomende tijd komt ironisch genoeg het sterkst tot uiting in de onvoltooid verleden vorm:  Amanda zou het Annelies eeuwig kwalijk nemen dat ze Joachim had ontmaskerd.  

 

 

In het archief van het Archeologisch Instituut zouden zich een paar digitale geheugendragers bevinden met notities van Hasan Pacha, de zogenaamde Pachanoten. In sommige van zijn aantekeningen zou Dr. Pacha verslag hebben gedaan van zijn bevindingen in een toekomstige wereld. Andere zouden gelijkenis vertonen met getuigenverslagen uit het verleden. Ze zijn moeilijk te onderscheiden van historische documenten met uitzondering van hun ouderdom: ze zijn ontegenzeggelijk afkomstig uit het huidige millennium.

   Wellicht zou een gedetailleerde biografie van deze Pacha enig licht hebben kunnen werpen op zijn beweegredenen om ons te confronteren met zijn bizarre reportages. Enerzijds zouden gerenommeerde geschiedkundigen ernstig in verlegenheid zijn gebracht door zijn ongerijmde beweringen over het verleden. Anderzijds kent iedereen zijn reputatie als grondlegger van de kwantumneuro-logie en uitvinder van de nanogel. Maar slechts weinigen zouden de moeite hebben genomen om de sporadische interviews die hij heeft gegeven te volgen en zij zouden vervolgens door zijn onbegrijpelijke gebrabbel afdoende zijn ontmoedigd om nog enig diepte-onderzoek te willen verrichten.

   Van zijn kant zou Dr. Pacha ook niet erg zijn best hebben gedaan om de geïnteresseerde toehoorder in te wijden in de kwantum-neuroogie en om zijn ideeën over tijd helder uiteen te zetten. Zijn presentaties hadden volgens menigeen meer weg van een zen-dingsboodschap dan van een wetenschappelijk betoog.

   Toch zou het fijn geweest zijn als Hasan Pacha zelf op deze plek een toelichting had kunnen geven. Maar hij is spoorloos verdwe-nen. Op het Technologisch Instituut in Delhi had men geen flauw idee waar hij kon zijn gebleven en ook zijn naaste medewerkers, zijn zogenaamde dreamteam, tastte(n) in het duister omtrent zijn verblijf. Het enige wat rest zijn vermoedens en gissingen, aan de hand van de dubieuze informatie op de Pachanoten.

   Volgens die notities zou hij steeds langer durende uitstapjes hebben gemaakt in de tijd. Aanvankelijk met behulp van nanogels, later uitgebreid met meer geavanceerde middelen. Een deel van de notities is gewijd aan de onderliggende kwantumneurologische tech-nieken, maar daar is geen touw aan vast te knopen. Dat komt onder meer door dr. Pacha’s gebruik van zogenaamde mindreaders, de nieuwste techno-snufjes om zijn gedachtegang vast te leggen zonder tussenkomst van conventionele hulpmiddelen (toetsenbord; microfoon). Voordeel daarvan is wel dat zijn spraakgebrek niet langer een belemmering is om die gedachtegang te volgen. Helaas heeft hij geen rekening gehouden met de twijfelzucht van zijn publiek. De meesten denken dat het nep is.

   Een nadeel van mindreaders is dat ze verstoord raken door emoties die het gevolg zijn van onverwachte waarnemingen. Uit een oude bandopname blijkt dat het in dr. Pacha’s geval zou gaan om een soort ‘zwarte sneeuw’:

   “De neerslag van geblakerde flarden die uit de hemel neerdwarrelen, neemt toe naarmate ik mij verder in de toekomst begeef en gaat op zeker moment over in een onverdraaglijke asregen. Vreemd genoeg heb ik er nauwelijks last van als ik naar het verleden reis.”

   Vermoedelijk zouden dit soort waarnemingen de neuro-fonetische verstoringen hebben veroorzaakt die de mindreader – Pacha noemt het apparaat zijn Ganesha, naar de god met de grote oren – heeft ‘vertaald’ met krabbels en leemtes. Desondanks leveren ze nog genoeg informatie op om een indruk te krijgen van de temporele exercities die Dr Pacha zou hebben ondernomen.

   Aanvankelijk lijkt hij vooral geïnteresseerd in absurde theorieën en stalkt hij professor Hazepad die connecties zou hebben met dat geheimzinnige internationale netwerk L Instituto. Het laat zich aanzien dat Pacha de wortels van die organisatie zou willen bloot-leggen. Over zijn motivaties is niets bekend maar zijn bezoek als de dolende frater Iman aan het San Francisco klooster in de 18e eeuw, precies op het moment dat Theodoor Haase daar ook was, kan geen toevallige ontmoeting zijn geweest. Het was allemaal gearrangeerd, ook al verkeerde El Flamenco in de waan dat het om een godsgeschenk ging. Maar Haase was nu eenmaal een naïeve idealist en dat was precies waarom Pacha hem had opgezocht. Dat blijkt duidelijk uit de volgende getuigenissen van Ganesha:

 

Mijn grootste zorg is dat hij niet de juiste vragen stelt. Als hij bijvoorbeeld z w vraagt waarom de grote Griekse natuurfilosofen zich nauwelijks uitspreken over de ‘Eeuwige God in de Hemel’ kan ik hem moeilijk ten overstaan van de katholieke kloosterlingen vertellen dat die eeuwige God toen eigenlijke nog niet bestond. Dat een Eeuwige God een bedenksel is van de later zo invloedrijke monotheïstische culturen als Christendom en Islam. De Christelijke wetenschappers van zijn eigen 18e eeuw beschouwen de experimentele filosofie als een middel in hun zoektocht naar God. In de oudheid was dat ongekend. De onbewogen beweger van Aristoteles is een filosofisch concept, geen religieus opperwezen.

   Ik moet hem zover zien te krijgen z w dat hij mij niet om advies gaat vragen. ple Zijn idealisme moet authentiek blijven. Als ik me ermee zou bemoeien zou zijn naïviteit wel eens kunnen omslaan in cynisme.

 

Of Hasan Pacha zelf vond dat hij al dan niet was geslaagd in zijn opzet valt nergens uit af te leiden. Ganesha zou geen evaluaties hebben vastgelegd, al valt dat soms moeilijk vast te stellen omdat latere reportages niet zelden eerder in de tijd (geschiedenis) hebben plaatsgevonden. Dat geldt overigens niet voor Pacha’s volgende berichtgeving die, gezien de toenemende ‘ruis’ uit de (verre) toekomst afkomstig zou zijn:

 

Het is wel buitengewoon toevallig dat ze juist mij er uit moesten pikken. Zogenaamd vanwege een routinecontrole. Natuurlijk vlekik hier niet mijn oude ide  iteitspapieren. Zw Gelukkig wel zwarteen kredietfoon. Mijn cryptovaluta zijn hier ondertussen een fortuin waard (ik zeg lekker niet welke) en voor geld is nog steeds alles te koop. zwarte ruis

  Ik heb vlek nooit erg druk g       akt om autoriteit en spat is dat latente ruisanarchisme  spattenvoornaamste reden kanker mijn afkeer van De Kluyt. En zooitje ik heb snooitnaa nverlangd me verbonkante voelen met een sociale gro   p van welkit afmeting sdan tk. Mnar t                 n, het skan uper-intemetnsieve n twerk van De Kluyitt gene   ert seen tupern eur soort identiteit. kanls sociale mettructuur quycomplexit itnaloog aan shet  tensenijk brein in vergelijkikanmet de hemetnen van quyandere  zoitdieren. ds

sS tgnnlijkniet    s s  meter ssquyaan sittds dsns itksn had kogkan swelmety kquyunnenit padsossbetksn om er sekants zimetnnigquy vansitte dsmssa tesn maar watkan danmet ps quycies itkonds sikt snerlijksgekanzegdmet niequyt besitdendsksenst.n  l   s  kanzegd    mets   quy    sit  nds s  t sn  l   s  kan    mets   quy    sit  nds s  t sn  l   s  kan    mets   quy    sit  nds s  t sn  l   s  kan    mets   quy    sit  nds s  t sn  l   s  kan    mets   quy    sit  nds s  t sn  l   s  kan    mets   quy    sit  nds s  t sn  l   s  kan    mets   quy    sit  nds s  t sn  l   s  kan    mets   quy    sit  nds s  t sn  l   s  kan    mets   quy    sit  nds s  t sn  l   s  kan    mets   quy    sit  nds s  t sn  l   s  kan    mets   quy    sit  nds s  t sn  l   s  kan    mets   quy    sit  nds s  t sn  l   s  kan    mets   quy    sit  nds s  t    l   s  kan     ets    uy    sit  nds s  t    l   s  kan     ets   quy    sit  nds s  t    l   s  kan     ets   quy    sit  nds s  t    l   s  kan     ets   quy    sit  nds s  t    l   s  kan     ets   quy    sit  nds s  t    l   s  kan     ets   quy    sit  nds s  t    l   s  kan     ets    uy    sit  nds s  t    l   s  kan     ets   quy    sit  nds s  t    l   s  kan     ets   quy    sit  nds s  t    l   s  kan     ets   quy    sit  nds s  t    l   s  kan     ets   quy    sit  nds s  t    l   s  kan     ets    uy    sit  nds s  t    l   s  kan     ets   quy    si   nds s  t    l   s  kan     ets   quy    sit  nds s  t    l   s  kan      ts   quy    sit  nds s  t    l   s  kan      ts   quy    sit  nds s  t    l   s  kan      ts    uy    sit  nds s  t    l   s  kan      ts   quy    si   nds s  t    l   s  kan      ts   quy    sit  nds s  t    l   s  ka       ts   quy    sit  nds s  t    l   s  ka       ts   quy    sit  nds s  t    l   s  ka     m ts    uy    si  nds s  t    l   s  ka       ts   quy    sit  nds s  t    l   s  ka       ts   quy    sit  nds s  t    l   s  ka       ts    uy    si  nds s  t    l   s  ka       ts   quy    sit  nds s  t    l   s  ka       ts   quy    sit  nds s  t    l   s  ka       ts    uy    si  nds s  t    l   s  ka       ts   quy    sit  nds s  t    l   s  ka     m ts    uy    si  nds s  t    l   s  ka       ts   quy    sit  nds s  t    l   s  ka       ts    uy    si  nds s  t    l   s  ka       ts   quy    sit  nds s  t    l   s  ka       ts    uy    si  nds s  t    l   s  ka             y    sit  nds s  t    l      a              y    si  n s s  t    l      a              y    si  n s s  t    l      a                   si    s   t    l      a      m       y          s   t    l      a                         s   t           a       t      y          s   t           a       t                 s   t           a       t      y          s   t           a                        s   t           a                                                                                          

    s                                        s                       t     y          s   t        s                            s   t        s           t     y          s            s                            s   t        s           t     y          s   t        s   a     m            sit    s   t        s   a             y    sit    s   t        s   a             y    sit    s   t        s   a             y    sit  n s   t        s   a       ts    uy    sit  n s   t        s   a       ts   quy    sit  n s            s   a       t    uy    sit  n s            s   an      ts   quy    sit gn s            s   an    m ts    uy    sit gn s s  t    l   s   an      ts   quy    sit gn s s  t    l   s   an      ts    uy    sit gn s s  t    l   s   an      ts   quy    sit gn s s  t    l   s   an      ts   quy    sit gnds s  t    l   s   an      ts    uy    sit gnds s  t    l   s   an      ts   quy    sit gnds s  t    l   s   an      ts   quy    sit gnds s  t    l   s  kan      ts   quy    sit gnds s  t    l   s  kan      ts   quy    sit gnds s  t    l   s  kan    m ts   quy    sit gnds s  t    l   s  kan      ts   quy    sit gnds s  t    l   s  kan     ets    uy    sit gnds s  t    l   s  kan     ets   quy    sit gnds s  t    l   s  kan     ets   quy    sit gnds s  t    l   s  kan     ets   quy    sit gnds s  t q  l   s  kan    mets   quy    sithgnds s dtg   lh cs  kan    mets p quy t s sit gnds s  t sn  l   s  kan    mets   quy    sit gndsma het sn krel dat metekanachterommetsheftigerquygingen sithgndtoch alstdesnhuldlmaareskaninsdemetsversquy wagensithgndsbestaant sn enlnietmeer okanhetgebruimetsgedgquygrootste.sit gndsgsnatss,nszout.lEigenlijk bekan tochtenmets geen’quyverdiendsithgndsnusgewtestndolgelraas inkanchtentwintmetsrazendsquyoorgeschsitggndsheswelztnsnmaaglarmkansaaltjkanDesniettmetsgeschovquyrastertjessitfg

 

De berichtgeving van Hasan Pacha op de Pachanoten zit zo vol met ‘ruis’ dat er geen zinnige boodschap uit valt af te leiden. Althans, de berichtgeving die uit de toekomst afkomstig zouden zijn. Zijn beschouwingen vanuit het verleden waren daarentegen wel goed te volgen. Het verslag dat Ganesha heeft geregistreerd van zijn aanwezigheid in de treincoupé van Margarita Meiggs terwijl zij onderweg was naar Californië, was goed te volgen. Die informatie bevestigt zijn belangstelling voor de ontstaansgeschiedenis van L Instituto. Waarom hij zichzelf bij die naspeuringen voorstelde als Iman Haase is niet zeker maar het noemen van die achternaam was waar-schijnlijk bedoeld als een soort signaal. Uit de nabeschouwing (zie hieronder) lijkt hij wel ergens op te hebben willen aansturen zonder dat expliciet te benoemen:

 

Ik was vergeten dat de treinen in die tijd heel wat minder comfortabel waren dan ik ondertussen gewend ben. Zelfs in India – een arm land bij uitstek – is een treinreis als een verblijf in een zevensterrenhotel in vergelijking met die Zuid Amerikaanse boemels (ook al zijn ze pas nieuw). Het geschok en geschommel op de primitieve bankjes leek Margarita echter wel te bevallen. Ze zat tenminste te genieten van het uitzicht en een leesboek toen ik binnenviel. Als ze al geschrokken is van mijn plotselinge verschijnen heeft ze dat niet laten merken. Het leek er zelfs meer op dat ze ingenomen was met mijn gezelschap. Ik denk dat haar Peruaanse opvoeding haar enigszins vertrouwd heeft gemaakt met onver-wachte verschijnselen en wonderen die niet onmiddellijk verklaard kunnen worden maar evenmin reden zijn tot paniek.

   Helaas heb ik van dat ontluikende vertrouwen weinig kunnen profiteren. Ik had nog maar net laten doorschemeren dat ik op de hoogte was van haar plannen toen we gestoord werden door een ziekelijke belager die mij te lijf wilde gaan. Ik had willen zeggen dat ik een kennis was van haar vader en haar een hart onder de riem wilde steken op haar eigenzinnige missie, maar ze had de coupé al verlaten. Ik weet niet precies wat ze met die gast had, ze klonk in elk geval niet aangenaam verrast, maar het leek mij beter het veld te ruimen. Alleen de speeldoos die ik haar had willen geven, heb ik op de bank laten liggen. Een muzikale boodschap is tenslotte van alle tijden.